Mutluluk Paylaştıkça Büyür

Dün benim doğumgünümdü; 20 Nisan. Ve sanırım en eğlendiğim günlerden biri oldu.
Sizinle de şimdi dünün ufak bir özetini ve hepimiz için yaptığım bir çıkarsamayı paylaşmak istedim.
Normalde doğumgünlerine pek önem vermem. Kendim için sadece geçen sene, son dakikada "yapayım" diyerek birşeyler ayarlamaya çalıştım ve 15-20 kişi falandık sanırım.
Dün ise yine birşey yapmak istemedim, yorgunluk, yoğunluk vs..
Çok sevdiğim bir dostum kahvaltıya kaçırdı ve gün boyu birlikte vakit geçirdik.
Yüzlerce mesaj, mail, telefonla arama (teşekkür ederim)... Dostumla sohbetimiz sık sık sevimli bir sebeple bölünüyordu haliyle, iletişim kurulabilen her mecradan iletişim kuruluyordu; hayatlarında varlığımdan memnuniyet ve bu memnuniyeti paylaşma güdüsü...

Bu durum gözümüzden sık kaçıyor değil mi?
Birilerinin hayatımızda varlığından memnunsak, bunu onunla da paylaşsak nasıl olur? Sevgilinize, eşinize, dostunuza en son DURDUK YERE, SEBEPSİZCE ne zaman dediniz, hayatınızda olduğu için memnun olduğunuzu?
Yolda karşılaştığım arkadaşların kutlamaları, ayrı bir keyifti. Geniş bir çevrede ve aktif arkadaşlarım olduğunu görmek iyi hissettirdi.

19'unda ziyaret ettiğim bir işkadını başlattı sürprizler silsilesini.
Toplantımızı, elinde pastayla asistanı böldü. Biliyor musunuz, hayatımın ilk sürpriziydi bu. Daha önce birileri sürpriz yapmak istediğinde bunu çabucak anlıyor, anlamamış gibi yapıyordum. Bu sefer ise asistan odaya girmeden sadece 1 saniye öncesine kadar fikrim dahi yoktu. Şaşkınlık ne ilginç duygu!
20 Nisan'ın son saatlerine kadar 3 sürpriz kutlamaya maruz kaldım, şaşırmak çok hoşmuş. Daha sık deneyimlemek ve deneyimletmek istiyorum, teşekkürler!

Bu sürpriz kutlamalarda, her seferinde ortadaki pastayı bölmek de işin ayrı bir boyutuydu. Kişi sayısı kadar bölüyordum. Özellikle gece gelen elmalı tarttan, hepimize ufak birer parça düştü. O küçük parçaları ellerimle servis etmenin anlamı benim için çok büyüktü.
Bu paylaşım da aklıma bir şeyler getirdi:

Twitter'da takip ediyorsanız beni, son zamanlarda sık sık insanlıktan bahsediyorum. (www.twitter.com/mustep) Öyle ki en temel 3 değerimden biri oldu insanlık (www.nasildahaiyiyaparim.com/ozgecmisim.html)

İnsanlık iletişse, insanlık mutlu olsa, insanlık güzel duygular yaşasa ve paylaşsa nasıl olur?

Mayıs sonuna kadar birini mutlu ettiğinizde, özellikle de kendinizi mutlu ettiğinizde, bunu benimle cozum@mustep.com üzerinden paylaşsanız, konuya "mutluluk" yazan mailler atsanız... Mutluluk öyküsünü anlatsanız, ben de size küçük bir sürpriz versem...
Mayıstan sonrasına da yeni sevimli adımlar atmaya ilhamlar buluruz hep birlikte.

Bu arada mutluluk demişken, Mutluluk Ekonomisi kavramı ilginizi çekerse, buraya tıklayarak eski bir yazımı okuyabilirsiniz: http://paylasim.lalabey.com.tr/yazihane/yazar-arsivi/592-mustafa-emin-palaz-kaleminden-mutluluk-ekonomisi.html

Bu blogu çevrenizle de paylaşın, çevrenizden gelenleri de benimle paylaşın, yayılsın damlalar.

Kendimi seviyorum,
Sizi seviyorum,
Hepimizi seviyorum.
Mustafa Emin Palaz

Doğumgünü hediyem :)))

Bugün benim doğumgünüm, hem yaşlanıyorum hem olgunlaşıyorum. Çocukluğumdan beridir önemliydi bu tarih benim için, sırf doğumgünüm olması değil, kendine has bir gücü vardı.
Küçükken öğrenmiştim, Muhammed Peygamber'in doğum günü, Adolf Hitler'in doğum günü, Mustafa Kemal'in doğum günü (Atatürk'ün "Bir çocuğun hayaline kavuşması misali sevindim" dediği Savarona yatının alınışında Amerikan kayıtlarında doğum günü olarak 20 Nisan geçiyorMUŞ)...
Sonra anneannem... Onu taparcasına sevdiğimi birçok dostum bilir, onun doğumgünü de 20 Nisan...
Eskiden "başa geçince bu günü kutsal tatil günü ilah edeceğim" derdim:)))
Kimisi global, kimisi lokal, kimisi kişisel devrimlerimin günüydü 20 Nisan...
Yıllar önce bir hediye istemiştim bu gün için, ne olursa, kim verirse, kimden alırsam alayım, ama özel olsun. Özel oldu, çok garip bir acısı oldu ve 6 sene geçmesine rağmen hala hatırlıyorum.
Yıllardan sonra, bu sene için de farklı bir hediye arzuladım.
Doğumgünlerini pek sevmem ama istedim işte, kendimden kendime, özel bir hediye olacaktı.
...
Olmadı. Olmadı ama üzmedi, çok tatlı bir şey oldu. Bendeki izleri en güçlü eğitmenlerimden Timur Tiryaki, kısmen benim organize ettiğim bir etkinlikte konuşuyordu.
Bazı aksilikler yaşadım bu günümde ve çözüm için ard arda koçluk yaptım kendime, daha derin, daha derin...
Sanırım benden başka kimse bilmiyordu ortada dolanan şeyleri:))) bende kalmaya da devam etsin ya da kalmasın, aksın gitsin:))
Sonuçta bu gecenin ucunda tebessümler yükseldi.
Hem neye niyet neye kısmet durumları yaşandı
hem de yağmurdan kaçardan cennete girme halleri.
Çünkü Timur'un güzel enerjisi olunca etrafınızda, kendinizi daha kolay bir ve biricik hissedebiliyorsunuz.
Bana varlığın ve sözlerinle verdiğin bugünkü tatlı doğumgünü hediyesi için çok teşekkür ederim Timur:)
Ayrıca sosyal paylaşım sitelerindeki duvarlarımı, mailimi, telefonumu,... doğumgünü mesajlarıyla ve tebrikleriyle donatan arkadaşlarım, sizlere de teşekkürler:)
Dans partisi karışımlı doğum günü partisi hazırlayan Elif'e de teşekkürler:)